پس از مرگ هر شخص اموال او به وارثان او به ارث میرسد. اما برای اینکه مالکیت وارثان بر ورثه کامل شود باید مراحل و مسیری طی شود.
مفهوم دارایی، به معنی شایستگی و امتیاز دارا شدن حقوق و تکالیف مالی، یکی از صفات مربوط به شخصیت انسان است که با تولد شخص به وجود میآید و با فوت وی از بین میرود.
پس از فوت شخص، دارایی از بین میرود و صرفا اجزای مثبت و منفی دارایی باقی میماند که پس از فوت متوفی، ترکه نامیده میشود.
از دید و نگرش حقوقی منظور از ماترک، اموالی است که حین الفوت متوفی جزو دارایی و در مالکیت وی بوده است.
تقسیم ترکه از حیث قانونی، مستلزم انجام مقدماتی است؛ مطابق ماده 867 و 868 قانون مدنی مالکیت ورثه نسبت به ماترک بعد از فوت متوفی به صورت قهری حاصل میشود.
تحریر ترکه (لیست کردن اموال متوفی):
وراث و نمایندگان قانونی آنان و وصی میتوانند برای تعیین میزان و مقدار ترکه، از مقام قضایی تحریر ترکه را درخواست کند.
معنی مهر و موم ترکه:
مهروموم ترکه عبارت است از اقدامی که توسط مراجع قضایی صورت میگیرد، تا ورثه از هرگونه استفاده و دخل و تصرف در ترکه ممنوع شوند.
اشخاصی که حق درخواست مهر و موم ترکه را دارند:
1. هر یک از ورثه فرد فوت شده یا وکیل دادگستری آنها
2. موصی له در صورتیکه مال مورد وصیت مشاع باشد
3. طلبکار متوفی به شرط آنکه طلب او سند رسمی یا با حکم قطعی دادگاه باشد
تقسیم اموال متوفی از نظر قانون تنها به دو شکل ممکن میباشد:
1. تنظیم تقسیم نامه بین تمامی ورثه با توافق آنها
2. تقسیم اموال توسط دادگاه (طرح دعوای تقسیم ترکه)